Trippen op Alechinsky

De werken van Brussels grafisch kunstenaar Pierre Alechinsky lijken af en toe wat  weg te hebben van een LSD-trip. De expressiviteit spat van het doek, kleuren zijn of allesoverheersend, of helemaal niet aanwezig en de werken bevatten bijzonder veel beweging. Sommige werken kan je gewoonweg kinderlijk enthousiasme noemen, maar wel met een scheutje gereserveerde volwassenheid.

Van vier maart tot twee mei stelt de Botanique 100 werken van de kunstenaar tentoon, reden te meer om Alechinsky, maar vooral zijn werk, eens goed onder de loep te nemen. Alhoewel de werken op het eerste zicht nogal op elkaar lijken, is dat helemaal niet het geval als je dichterbij kijkt. Lijnen en figuren schijnen willekeurig op het doek geplaatst, maar het wordt snel duidelijk dat er precisie in de werken zit. Alechinsky combineert ook verschillende technieken, zoals aquarel en schetsen. In de late jaren vijftig bereikte zijn werk een grote vrijheid, zowel in vorm als kleur, en verschenen ook sprookjesfiguren in zijn werken. Alechinsky nodigde Kikie Crêvecoeur uit bij de tentoonstelling. De kunstenares ontwikkelde een speciale techniek: de gravure met gom. Ze gebruikt potloodgom waarmee ze de ene prent naast de andere drukt. Zo wordt een serie gevormd van prachtige moderne scènes die soms fragmentarisch, dan weer complementair lijken, maar steeds vol schakeringen en emoties. Alechinsky is een prominente figuur van de naoorlogse Belgische kunstscène. Hij maakte, net als Karel Appel, Christian Dotremont en Asger Jorn, deel uit van de COBRA-beweging. Toen in 1952 de beweging uiteen viel door de slechte gezondheid van Dotremont en Jorn vertrok Alechinsky naar Parijs om zichzelf te verbeteren in de gravure. Na enkele jaren in Parijs te hebben vertoefd, trok hij naar het Verre Oosten. Alechinsky was gefascineerd door de Oosterse schildertechnieken en hij begon Chinese zijde als doek te gebruiken en aquarellen en kalligrafiëen te schilderen. In dezelfde periode ontwikkelde hij schilderijen “met opmerkingen in de kantlijn” op gemaroefleerd papier op doek. Het centrale beeld wordt omringd door verschillende tekeningen, alsof het om een stripverhaal gaat. Deze uitvinding zal een groot deel van zijn schilderijen en gravures kenmerken. In sommige van zijn werken is die omlijsting belangrijker dan het centrale werk zelf. Dankzij een selectie van 100 beelden die tussen 1962 en 2009 werden verwezenlijkt, krijg je een fantastisch beeld op de wereld van een groot kunstenaar.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s