Het land van niets

Het is nacht als ze arriveren in een naar krekelzang klinkend land. Op de weg naar hun appartement kunnen ze enkele verder liggende bergen onderscheiden van de vlaktes. Ruw gras klampt tegen hun benen als ze uit hun auto stappen. De ene haalt een sleutel uit haar tas, de andere spitst haar oren want ieder geluid kan het laatste zijn. De sleutel wordt het slot ingeduwd en de deur vliegt open. De twee snellen naar de veilige comfort van hun schuilplaats.

eerder

Haar hart bonkt. Ze ziet zijn aftekening in het licht van de maan. Die schijnt deze avond ontzettend helder, een teken. Ze klemt haar handen om het koele ijzer dat ze in haar rechterhand heeft en houdt haar adem in. De vloer kraakt, ze hoort hem stappen in de andere richting zetten. Ze ademt zachtjes uit. Nu of nooit, bedenkt ze. In twee passen staat ze aan de andere kant van de ruimte. Ze ziet zijn rug om de hoek verdwijnen om de trap naar boven te nemen. Een brede, robuuste rug waar zijn donker krullend haar net niet over hangt. Ze sluit haar ogen. In een flits ziet ze zijn grijze ogen woedend vuur spuwen. Tijd om te vluchten, vermaant ze zichzelf. Ze scant de kamer met haar ogen en merkt een deur aan haar linkerkant op.

Enkele minuten later staat ze buiten, uitgeput en bang. Opgeven kent ze echter niet. Opgeven zal ze niet doen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s